كویر براى حضورت نورانى مى‌شود وپنجره‌هابه شوق رویت، نیمه شبى رابه سوى خورشید باز نمى‌شوند. كوچه پس كوچه هاى قم به یمن حضورت نورانى مى‌شوند و سروهاى آزاد به احترامت قیام مى‌كنند. آرام آرام، بر پهنه كویر حضور پرولایت شكوفه مى دهد ; غربت به یمن غریب معنا مى‌یابد. دلم مى خواهد برایتان از بانویى سخن بگوی...

    در نهان، به آنانی دل میبندیم که دوستمان ندارند، و در آشکارا از آنانی که دوستمان دارند غافلیم. شاید این است دلیل تنهایی ما "دکتر علی شریعتی"

به آفتاب گفتم مهربان تر از تو کیست؟                    گفت:نگاه دوست.     به باران گفتمتشنه تر از تو کیست؟                       گفت:دل دوست.     به موج گفتم دلنواز تر از تو کیست؟                        گفت:صدای دوست.     به دوست گفتم بهتر از تو کیست؟                         گفت:خدای دوست.